Z wizytą u Chrystusa Króla Polski w Świnoujściu
Jak
czytelnicy pamiętają byłem w Świebodzinie w listopadzie po
Intronizacji https://cyprianpolakwiaradodatki.blogspot.com/2020/12/po-intronizacji-w-swiebodzinie.html
tak aby wedle życzenia Pana Jezusa zmieścić się w Oktawie od
czasu podania tego do publicznej wiadomości przez Grzegorza. ( Figury jednak już wtedy wystawionej do publicznej Adoracji nie było).
Byłem też zaproszony na Intronizację przez Pana Jezusa poprzez Grzegorza z Leszna gdzie miałem także brać pewien udział poza siedzeniem w ławce.
Ostatecznie wtedy nie byłem, co opisałem też w innym poście.
Rzecz tutaj przede wszystkim jednak w tym, że nie widziałem na żywo figury Pana Jezusa.
Pytałem w duchu czy mam jechać do Świnoujścia, ale nie miałem żeby jechać. Myślałem o tym i tego lata – też nie było.
Wreszcie odwleczony jeszcze o kilka dni wyjazd na spóźnione wakacje, przede wszystkim dla zmiany klimatu nie tylko nad morze, ale i do uzdrowiska, do Kołobrzegu, akurat tak się złożyło ze względu na opóźnienie, że od długiego weekendu. Osiem dni pobytu ( bitych), nie dwa tygodnie ( była mowa o ewentualnym podzieleniu tego czasu) bo podjąłem się pewnych spraw a i z innego jeszcze powodu musiałem wracać.
W
Kołobrzegu nienormalnie drogo. Tym bardziej, że po sezonie. Ale to
uzdrowisko i kuracjusze w sanatoriach są tu cały rok, a drożyzna
jest niewątpliwie ze względu na Niemców, którzy czują się tam
jak ryba w wodzie. Za rybę z ziemniakami i surówką płacę dwa
razy tyle ile w tamtym roku w Mielnie. Ogólnie wydaję bardzo dużo
jak na polskie warunki i rozumiem teraz słowa Marii Magdaleny ile
mam wydać na te dwa tygodnie. (Drogo jest również w Świnoujściu, na pewno też ze względu na Niemców).
Szokująca
ilość moich rodaków, którzy przyjechali na długi weekend. Tłum
na promenadzie, na molo i spacerujący plażą. Kolejki po lody i
gofry przed wejściem na molo. Przekrój twarzy i odmian rodaków. Niemało także, jak to się mówi: lepszych gości, co zawsze odnotowuję z przyjemnością. Intuicyjnie wyczuwam też ludzi z
Warszawy, dość dużo. Niemcy, którzy wcześniej nawoływali się
radośnie, ścichli, trochę zaskoczeni, że tu jest tyle Polaków i nikną w tłumie.
Czy nasi chcieli zażyć rekreacji przed spodziewanym lockdownem czy może intuicyjnie wyczuwają wojnę? W każdym razie miejscowi mówią, że czegoś takiego w listopadzie nie było.
W związku z tym brakuje miejsc noclegowych, przynajmniej tych blisko plaży, ale znajduję coś dobrego, ostatni pokój, bo nie rezerwowałem.
Potem zmieniam nocleg jak jest już luźniej i mam rzadki widok na morze. Za ścianą z jednej i drugiej strony starsze niemieckie pary. Fuj.
Wybrzeże jednak ma być zniszczone, zalane w tym Kołobrzeg. Nadto przetoczyć się tu ma wał wojenny. Rozumiem jednak dlaczego jest tu tyle ludzi, także dlatego abym mógł ich poddać pod panowanie Chrystusa Króla.
Dostaję też Matkę Boską Ostrobramską w katedrze. ( Byli tam Jan Paweł II i prymas Wyszyński). Zastanawiam się czy 16 listopada będę musiał jechać gdzieś poza Kołobrzeg, a tu proszę. W bocznym ołtarzu, w tryptyku: Matka Boska Częstochowska, bizantyjska i Ostrobramska. Niestety w Święto Matki Boskiej Ostrobramskiej mimo że mają Jej obraz w ołtarzu nie wspominają o Święcie. Szok i niesmak.
Przez
cały czas mego pobytu nie przyjmuję Komunii bo w obu kościołach
księża dają ją w maseczce. Inaczej jest dopiero w kościele
Chrystusa Króla w Świnoujściu gdzie przyjmuję Komunię pierwszy
raz na wyjeździe.
Myślę, żeby pojechać w środku swego pobytu do Świnoujścia i wrócić – też nie.
Ostatecznie jadę dziewiątego dnia już po opuszczeniu Kołobrzegu i nocuję przed powrotem do Krakowa w Świnoujściu. Zupełnie odjęło mi pamięć jaka to data gdy przyjeżdżam do Świnoujścia, wydawało by się przypadkowo. To Wigilia Święta Chrystusa Króla ( choć posoborowa) czego mam świadomość dopiero w kościele.
Po zakwaterowaniu się w centrum, blisko przeprawy promowej, wychodzę z miejsca noclegu rozglądam się. Myślę, kościół pewnie na obrzeżach, trzeba dojechać. (Na noclegu zastanawiam się czy konkretnie tu nocować, trochę mam wątpliwości, biorę go z ulicy: " Weź ten nocleg"). Patrzę, przede mną jest kościół koło miejsca mego przypadkowego noclegu. No, na pewno nie ten, choć dobrze byłoby. Wita mnie Jan Paweł II, figura przy kościele. Czytam: to kościół Chrystusa Króla.
Wchodzę dokładnie na czas rozpoczęcia Koronki o piętnastej. Przy kropielnicy figura Pana Jezusa na krzyżu wykonana przez tego samego rzeźbiarza co mam w Krakowie w mieszkaniu, ( gdzie Pan Jezus chciał abym ją kupił, gdy ją zobaczyłem a zastanawiałem się też, bo była dość droga) bardzo piękna (moja), ta oczywiście większa, więc mniej subtelna, ale to „ mój Jezus”. Co za znak, jestem wzruszony.
Figurę
naszego Pana Jezusa widzę w ołtarzu. Nie widać jej dość
wyraźnie. Pytam potem siostrę zakonną czy mogę podejść do
figury – pozwala mi. Ne robię jednak zdjęcia bo wydaje mi się, że wyjdzie kiepskie. Potem uznaję, że jednak trzeba takie zrobić, choćby dla innych, ale nie mogę już podejść do figury bo jest Adoracja. Jednak potem...
W obrazach też znaki dla mnie: Święta Filomena, choć nie tylko ten obraz, także św. Jan Maria Vianney to także mój początek przekazów, choć potem tego świętego nie było, rzecz nie jest opisana w przekazach.
Zatem Pan, Intronizowany król Polski, chciał abym pojawił się przed nim w Wigilię Święta Chrystusa Króla, abym wtedy na żywo Go zobaczył.
Potem zaś figura jest zdjęta z Ołtarza i wystawiona przed ołtarz posoborowy czyli stół. I ja i inni mamy Pana Jezusa bardzo blisko.
Przyczyna tego jest taka, że Święto Chrystusa Króla to jest odpust w tej parafii. I w niedzielę zamierzają dokonać „podniesienia” figury Pana Jezusa, dlatego dali ją przed stół. „Podniesienia” dla parafii aby Intronizować Pana Jezusa w parafii. Nie ma mowy o procesji. Zaś Pan Jezus ze składek Polaków jest dla Świnoujścia tylko.
Mówili też o staraniach o uczynienie tego kościoła Sanktuarium Chrystusa Króla i miałem wrażenie, że chcą się opierać tutaj na figurze, czy też będzie to jakimś dodatkowym plusem aby kościół otrzymał rangę Sanktuarium.
Od trzeciej jestem do czwartej, potem idę coś zjeść, w znacznej mierze po to by się rozgrzać, bo w kościele jest zimno. Potem jestem trzy godziny jeszcze od siedemnastej do dwudziestej. Gdzie jest msza, nabożeństwo i wystawienie Przenajświętszego Sakramentu. Daję radę przez trzy godziny co u mnie nie jest możliwe o tej porze roku w Krakowie czy w Rzeszowie (jestem często łącznie około takiego czasu, ale przychodzę kilkukrotnie do kościoła) a potem Pan Jezus mówi: „Idziemy coś zjeść”:) ( takie bardzo krótkie Pouczenia od Pana Jezusa mam nadal, przeważnie składające się z trzech Słów, a czasami z dwóch albo jednego). W kościele są kaloryfery, ale zimne. To jedna z zimniejszych świątyń a nie jest bardzo duża. Wiem, ogrzewanie kosztuje, ale przecież powinno być tak aby wierni jak najdłużej mogli adorować Chrystusa Króla Polski. Skoro macie taką figurę. Ludzie z całęj Polski się złożyli dla jej ratowania na tę figurę a u was zimno. Cóż, na pewno w tej sytuacji ludzie z całej Polski dali by na ogrzewanie, skoro księża uważacie, że was nie stać na przyzwoite ogrzewanie kościoła i to aż trzeba by było szatnię założyć. A tak trochę dziadostwo.
Nie odczuwam potem żadnego podziębienia, gdzie ma znaczenie oczywiście Łaska, ale też klimat. W Kołobrzegu robię taki numer, którego u nikogo nie widzę, raz brodzę po golenie w wodzie i idę brzegiem morza aż kostnieją mi stopy. Nie łapię kataru ani przeziębienia choć przez kilka godzin po tej „krioterapii” jestem trochę „ trzepnięty” i odczuwam to obciążenie dla organizmu.
Teraz zaś, niespełna dwa tygodnie po powrocie złapało mnie kolejne przeziębienie, póki co, dziękować Bogu, nie bardzo mocne.
Ksiądz podczas mszy mówi : Jezus Chrystus Król Polski ( nie za głośno, cicho sza), ale na żółtym płótnie na którego tle jest Figura, zasłaniającym środkową część tryptyku ołtarzowego, nie ma żadnego napisu. Z tej odległości ( gdy figura jest w ołtarzu) nie dostrzeżemy napisu u stóp Pana Jezusa.
Działanie Pana Jezusa z tej figury widać w samym kościele. Na nabożeństwie i Adoracji nieliczni w maskach. Na mszy więcej, ale też niewiele.
Zrobiłem
zdjęcia telefonem. Telefon niestety zastępczy, o słabych
parametrach. ( W nienaturalny sposób wysiadła mi bateria w lepszym telefonie) Więc to dla pamiątki. Nie są to dobre zdjęcia. ( Zdjęcie można powiększyć klikając na nie). Oczywiście złe oświetlenie też robi swoje.
Dodam jeszcze, że figura traci na zdjęciach, nawet dobrych, nie zawsze tak jest, ale tak jest w przypadku figury Pana Jezusa Króla Polski. Jest istotna różnica w odbiorze na żywo.
Bóg zapłać wszystkim dzięki którym mogłem tam być, a wcześniej w Kołobrzegu.
Krzysztof Michałowski (Cyprian Polak)
