6 września
Mówi święta Maria Magdalena
Jak było powiedziane, pewne Twoje słabości wejdą z Tobą w nowe ciało i nowego ducha i to na tyle silnie iż przy silnej woli wtedy i kochającej i namiętnej, młodziutkiej żonie będziesz musiał to zwalczyć.
Rozumiesz już bardziej dlaczego, gdyż nie potrafiłeś jej sobie zbrzydzić.
Owszem, ten dodatkowy tydzień byłby dobry, ale w związku z tym o czym mówiliśmy nie będziesz mógł zostać. A że teraz okazało się może iż jednak zostać możesz, tego nie mogłeś wiedzieć i denerwowałbyś się, lub musiał przerwać pobyt, co byłoby problemem jeśli opłaciłbyś z góry. Tak miałeś ostatnie 6 dni.
Już jutro zapowiedziany duży upał – zatem dzień dla Ciebie, z konieczności na kąpielisku. Chyba, że wstaniesz wcześnie rano, wtedy do południa będziesz mógł coś zrobić, ale zbyt źle się czujesz by wstać poza swą zwykłą porą.
Zwracałeś się dzisiaj do św. Hildegardy z Bingen bo przez produkty, które dostałeś i teraz i niedługo < nieczytelnie zapisane słowo. Całość, w sensie „niedawno temu” C.P.> przypomina się.
Uczyni co może, a Ty mój drogi Krzysztofie staraj się w swej słabości, nic innego Ci nie pozostaje, oraz nie ma tu innej możliwości:).
< Uśmiech jest tu, że św. Maria Magdalena z jakichś powodów użyła celowo mniej gramatycznej formy „oraz” zamiast „i” lub innego słowa, czy zwrotu. Wyjaśniam zatem aby nie było jak w innych razach, myślę, w większości niewychwycone przez czytających. Wolę subtelne niedomówienie, ale cóż, jak ma to zostać nieodczytane..
Swoją drogą święta Maria Magdalena ma dodatkowe prawa co do języka polskiego, bo przecież jej przodkini z Polski. Imię też Miriam, czyli pokojem jestem. A Magdala? Była tam wieża. „Mogę patrzeć w dal”, jjak rozszyfrowano. Nie żaden „Migdal” jak próbują nam teraz tłumaczyć niektórzy księża, tylko „Mogdal” , które zmienione na „ Magdal” , Magdala ( owszem łatwiej się wymawia niż „Mogdal”). Ale cóż, mamy imię Bogdan i nie zmieniło się przez tysiąc lat przynajmniej, nie przeszło w Bagdan, może jednak ze względu na świadomość słowa „Bóg” choć znów powinno być „ Bógdan”. Ale u nas „o” kreskowane przechodziło w „o” zwykłe, co zresztą i mamy dziś w odmianie "słów, słowa" itd. C.P.>.
Maria Magdalena dotknęła lekko ręką mego czoła.
:)
Błogosławi mnie znakiem krzyża i odchodzi.
Otrzymał Cyprian Polak (Krzysztof Michałowski)
